Σύνδεσμος: https://www.mdpi.com/2227-9032/10/1/99

Οι ψηφιακοί βοηθοί (virtual assistants) έχουν γίνει δημοφιλείς σε μια πληθώρα πεδίων, δίνοντας την δυνατότητα αυτοματοποίησης συχνά επαναλαμβανόμενων διαδικασιών ή προσφέροντας άμεσα πληροφορίες στους χρήστες. Με την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην Μηχανική Μάθηση (Machine Learning) και την Επεξεργασία Φυσικής Γλώσσας (NaturalLanguage Processing) έχει αυξηθεί περαιτέρω το ενδιαφέρον προς τους βοηθούς αυτούς, αξιοποιώντας τους σε νέα πεδία με νέες δυνατότητες. Συγκεκριμένα, η εφαρμογή τους στο πεδίο της ηλεκτρονικής φροντίδας υγείας (ehealthcare) οδηγείται από την ανάγκη πρόσβασης σε πληροφορίες ιατρικού περιεχομένου, καθώς και από την ανάγκη αποτελεσματικής παροχής βοήθειας πρώτου επιπέδου. Τέτοια συστήματα χρήζουν προσαρμογής στα τοπικά γλωσσικά χαρακτηριστικά, καθώς ο γενικός πληθυσμός, και ειδικότετα οι υπερήλικες, δεν γνωρίζει το απαιτούμενο “ιατρικό λεξιλόγιο” προκειμένου να περιγράψει με ακρίβεια καταστάσεις. Επιπλέον, οι καλύτερες πρακτικές αποδίδουν σε μη ικανοποιητικό βαθμό όταν πρόκειται για ψηφιακούς βοηθούς που χρησιμοποιούν γλώσσες μη ευρέως διαδεδομένες. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε έναν ψηφιακό βοηθό που ομιλεί Ελληνικά χρησιμοποιώντας τεχνικές Μηχανικής Μάθησης, ειδικά σχεδιασμένο να διαχειρίζεται σενάρια του τομέα της υγείας και τηλεϊατρικής, όπως τη διαχείρηση ιατρικών επισκέψεων ή καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Χρησιμοποιούμε ένα υπάρχον σύστημα λογισμικού ανοικτού κώδικα (open-source), αναλύουμε τις απαραίτητες γλωσσικές προσαρμογές και αξιολογούμε διάφορους συνδιασμούς ενσωματώσεων λέξεων (word embeddings) και μοντέλων Μηχανικής Μάθησης, στοχεύοντας στην βελτίωση της συμπεριφοράς το. Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι έχουμε την δυνατότητα να αναπτύξουμε έναν ψηφιακό βοηθό της ελληνικής γλώσσας, υπεύθυνο για σενάρια ηλεκτρονικής φροντίδας υγείας, ενώ η προτεινόμενη μέθοδος αξιολόγησης των επιμέρους συστημάτων επεξεργασίας φυσικής γλώσσας είναι γενικευμένη και μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες (μη ευρέως διαδεδομένες) γλώσσες.

The post Upon Improving the Performance of Localized Healthcare Virtual Assistants appeared first on ΣΥΤΗΕΣ.

Σύνδεσμος: https://www.sciencegate.app/document/10.1016/j.procs.2021.08.012

Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια ραγδαία αύξηση στην χρήση εμπορικών ψηφιακών βοηθών. Προφανώς, αυτά τα κλειστά συστήματα έχουν καλή απόδοση, ωστόσο, οι δυνατότητες που προσφέρουν είναι συγκεκριμένες, οι χρήστες περιορίζονται σε προϊόντα του ίδιου κατασκευαστή (vendor-locked), ενώ παρουσιάζονται σημαντικά θέματα ασφαλείας και ιδιοτικότητας. Στην μελέτη αυτή υποστηρίζουμε ότι λύσεις χαμηλού κόστους, ανοικτού λογισμικού έχουν την δυνατότητα να αποδόσουν εξίσου ικανοποιητικά, δεδομένου ότι θα σχεδιαστούν κατάλληλα. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε μια πρώτη εκτίμηση ενός ψηφιακού βοηθού χαμηλού κόστους ενσωματώνοντας το λογισμικό Rasa σε μια συσκευή Raspberry Pi 4. Σχεδιάζουμε τρεις διαφορετικές αρχιτεκτονικές, αναλύουμε τις δυνατότητες και τους περιορισμούς τους και αξιολογούμε τον ψηφιακό βοηθό ως προς τρεις άξονες: την κατανόηση του, την επιτυχή ολοκλήρωση των υποστηριζόμενων σεναρίων και την χρηστικότητα του. Τα πειράματα μας δείχνουν ότι ο ψηφιακός βοηθός χαμηλού κόστους που αναπτύξαμε λειτουργεί σε έναν ικανοποιητικό βαθμό, παρότι το σύνολο δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε είναι μικρού μεγέθους.

The post Embedding Rasa in edge Devices: Capabilities and Limitations appeared first on ΣΥΤΗΕΣ.

Σύνδεσμος: https://library.iated.org/view/TSARDOULIAS2021SCI

Αναμφισβήτητα, η εκπαίδευση STEM (Science – Technology – Engineering – Mathematics) έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής. Στην πραγματικότητα, τα σχετικά εκπαιδευτικά πλαίσια ρομποτικής εμφανίζονται ως ένα εξαιρετικό μέσο υλοποίησης/οπτικοποίησης των μαθηματικών, της φυσικής ή των εννοιών της μηχανικής, επιτρέποντας άμεσο πειραματισμό μέσω δημιουργικής σκέψης. Ωστόσο, η προμήθεια κατάλληλων εκπαιδευτικών ρομπότ είναι προβληματική, καθώς τα αξιόπιστα αρθρωτά συστήματα είναι πολύ δαπανηρά και διαθέτουν δικές τους, έτοιμες προς εφαρμογή πλατφόρμες λογισμικού που δεν έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων, όπως η πανδημία COVID-19. Έτσι, έχουν δημιουργηθεί μεγάλες διαταραχές σε αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τέτοιου είδους προκλήσεις, έχει σχεδιαστεί και εφαρμοστεί το εκπαιδευτικό πλαίσιο TekTrain. Το TekTrain περιλαμβάνει υποστήριξη σε ρομποτικές συσκευές ανοικτού υλικού και Διαδικτύου των πραγμάτων (Internet ofThings – IoT), υπηρεσίες νέφους τεχνητής νοημοσύνης (cloud AI) και μια εύχρηστη διαδικτυακή πλατφόρμα που υποστηρίζει τη σωστή διαχείριση εκπαίδευσης STEM, τον σχεδιασμό προβλημάτων, την ανάθεση και αξιολόγησή τους και τη γραφική (χωρίς κώδικα) επίλυση προβλημάτων, τόσο σε πραγματικά όσο και σε προσομοιωμένα ρομπότ, σε φυσικά και εικονικά περιβάλλοντα. Ο σχεδιασμός του TekTrain είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας συν-δημιουργίας με δασκάλους δημοτικού σχολείου, μέσω μιας σειράς εργαστηρίων εκμάθησης απαιτήσεων και κατάρτισης.

The post Science and Mathematics education via remote robotics deployment – the tektrain paradigm” appeared first on ΣΥΤΗΕΣ.

Σύνδεσμος: https://www.mdpi.com/2071-1050/13/3/1079

Η συνεχής εξέλιξη των σύγχρονων τεχνολογιών λογισμικού σε συνδυασμό με τον κατακλυσμό των διαθέσιμων «έτοιμων προς χρήση» δεδομένων έχουν πυροδοτήσει ιδιαίτερα σημαντικές προόδους σε πολυάριθμους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η καινοτομία στο πεδίο αυτό είναι παραπάνω από εμφανής γεγονός που αποτυπώνεται μέσω των πολυάριθμων εργαλείων και πλαισίων πολυμέσων που στην πραγματικότητα χρησιμεύουν ως μέσο παροχής βελτιωμένων πολιτιστικών εμπειριών (π.χ. πλοήγηση σε ιστορικούς τοποθεσίες με χρήση τεχνικών εικονικής πραγματικότητας, τρισδιάστατη μοντελοποίηση αντικειμένων ή ακόμα και ολογράμματα), οι οποίες είναι άμεσα διαθέσιμες. Σε αυτό το πλαίσιο και εμπνεόμενοι από τη ζωτική σημασία της διατηρησιμότητας ως έννοιας που εκφράζει την ανάγκη δημιουργίας των απαραίτητων συνθηκών για τις μελλοντικές γενιές ώστε να χρησιμοποιούν και να εξελίξουν τα σημερινά τεχνουργήματα, εστιάζουμε στον τομέα της τεχνολογίας λογισμικού και προτείνουμε μια μεθοδολογία αποτίμησης του βαθμού στον οποίο ένα έργο λογισμικού είναι διατηρήσιμο. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται μια μεθοδολογία που πηγάζει από τα ίδια τα δεδομένα και αξιοποιεί πληροφορία που εντοπίζεται σε ανοιχτά αποθετήρια λογισμικού και περιλαμβάνει την ανάλυση πολυάριθμων εργαλείων και πλαισίων πολυμέσων ανοιχτού κώδικα.

The post Data-Driven Analytics towards Software Sustainability: The Case of Open-Source Multimedia Tools on Cultural Storytelling appeared first on ΣΥΤΗΕΣ.

Σύνδεσμος: https://dblp.org/rec/conf/icsoft/Chatzidimitriou19.html

Η επαναχρησιμοποίηση και η ανάπτυξη πακέτων λογισμικού ανοιχτού κώδικα στο οικοσύστημα npm της JavaScript (JS) ήταν εκθετική, όχι μόνο σε αριθμούς αλλά και ως προς τη διασυνδεσιμότητα, στο βαθμό που συχνά το μέγεθος των εξαρτήσεων έχει γίνει μεγαλύτερο από το μέγεθος του πηγαίου κώδικα. Το παράδειγμα αυτό, το οποίο συχνά αποδίδεται στην έλλειψη μιας τυπικής βιβλιοθήκης ή/και στην κουλτούρα ανάπτυξης λογισμικού που υιοθετεί το οικοσύστημα της JS, παρέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο οι προγραμματιστές αναπτύσσουν τα πακέτα τους. Σε αυτή την εργασία γίνεται ανάλυση του δικτύου εξάρτησης του οικοσυστήματος npm από μια «μαγειρική» οπτική. Υποθέτουμε ότι οι εξαρτήσεις είναι τα συστατικά μιας συνταγής, η οποία αντιστοιχεί στο παραγόμενο πακέτο λογισμικού. Γίνεται χρήση τεχνικών ανάλυσης δικτύου και ανάκτησης πληροφοριών για τον εντοπισμό των εξαρτήσεων που τείνουν να συνυπάρχουν στην ανάπτυξη πακέτων npm καθώς και προσδιορισμός των κοινοτήτων που έχουν εξελιχθεί ως οι κύριοι οδηγοί για την εκθετική ανάπτυξη των πακέτων που περιέχονται στο οικοσύστημα του npm.

The post npm Packages as Ingredients: A recipe-based Approach appeared first on ΣΥΤΗΕΣ.

Σύνδεσμος: https://dl.acm.org/doi/abs/10.5220/0007966505360543

Σήμερα, το όλο και πιο δημοφιλές παράδειγμα ανοικτού κώδικα και η υιοθέτηση ευέλικτων μεθοδολογιών έχουν αλλάξει τον τρόπο ανάπτυξης του λογισμικού καθιστώντας την αποτελεσματική συνεργασία εντός των ομάδων ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία επιτυχημένων προϊόντων. Σε αυτό το πλαίσιο, η αξιοποίηση των δεδομένων που είναι διαθέσιμα σε αποθετήρια κώδικα μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των ομάδων καθώς και στη βελτιστοποίηση της διαδικασίας ανάπτυξης λογισμικού. Προς την κατεύθυνση αυτή, πολλές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν την εξόρυξη δεδομένων συνεισφορών από αποθετήρια κώδικα, οι οποίες όμως συνήθως αντιμετωπίζουν όλα τα μέλη της ομάδας ως ένα ενιαίο σώμα μηχανικών ανάπτυξης λογισμικού εστιάζοντας κυρίως στην παραγωγικότητα μη λαμβάνοντας υπόψη την ποιότητα της εργασίας που εκτελείται. Σε αυτή την εργασία, προτείνεται μια μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των ρόλων μηχανικών σε ομάδες ανάπτυξης ενώ ταυτόχρονα καθορίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που περιλαμβάνονται σε κάθε ρόλο. Η ανάλυση που διενεργήθηκε βασίζεται σε πολυάριθμες μετρικές συνεισφοράς που εξήχθησαν από σύνολο αποθετηρίων του GitHub, μοντελοποιώντας τους τρεις ακόλουθους ρόλους: προγραμματιστές που συνεισφέρουν κυρίως στον πηγαίο κώδικα (Dev), άτομα που εστιάζουν στην ανάθεση εργασιών και σε ελέγχους αποδοχής λειτουργικότητας (Ops) και στον πρόσφατα δημοφιλή ρόλο των μηχανικών DevOps που είναι ένα μείγμα και των δύο. Η ανάλυσή που διενεργήθηκε εξάγει περαιτέρω μοτίβα συμπεριφοράς για κάθε ρόλο, βοηθώντας με αυτόν τον τρόπο τη βελτιστοποίηση στο σχηματισμό των ομάδων και στη βέλτιστη εξισορρόπηση ανάμεσα στο φόρτο εργασίας και την κατανομή εργασιών.

The post Towards Extracting the Role and Behavior of Contributors in Open-source Projects” appeared first on ΣΥΤΗΕΣ.